Gökler saldı bela, yer verdi bela,
Sarstı âfâkı bir acı vâveylâ,
Rahmet et âleme ey nûr-u Mevlâ!
Ey cilve-i rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Bir yanda sel var, bir yanda kan akar,
Bu belâ ateşi âlemi yakar,
Ağlayan bu beşer hep sana bakar,
Ey nümûne-i rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Çevrildi ateşle bu koca dünya,
Bir cehennem gibi kaynadı deryâ,
Yetiş imdâda ey şâh-ı evliyâ,
Ey bu zamanda rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
.................
Kaldıramaz sana asla kimse el,
Bağlıyoruz bizler sana candan bel;
Dünyalara sensin ümit ve emel,
Ey ziyâ-i rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Zındıkaya, küfre karşı saldırdın,
Gönüllerden kederleri kaldırdın,
Bizi nûrun deryâsına daldırdın,
Ey bîçarelere rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
...................
Sen ordu kurmazsın erle, uşakla,
Savaşmazsın öyle topla, bıçakla,
Nûrunla şu asrı tutup kucakla,
Ey şimdi rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Bitsin de bu korkunç tûfân-ı şedid,
Açılsın yep yeni bir devr-i mes’ud,
On sekiz bin âlem eylesin hep îyd,
Ey ehl-i Kur’ân’a rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Geliyor şu karşıdan gerçi bir zulmet,
Fakat sensin bugün ata-i rahmet,
Boğacaksın onu nurunla elbet,
Ey bir rahmet-i alem Risele-i Nur!