Fahr-i Âlem, Arş’tan bu yere indi,
Şâh-ı Velâyet gelip Düldül’e bindi,
Zülfikar’a bugün, artık nur dendi,
Ev bu zamanda rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Derdlere dermansın, mahbûb-u cânsın,
Hem câmiü’l-Esmâ ve’l-Kur’ânsın,
Hem de nur-u Hak’tan bize ihsansın,
Ey bir rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Bu âlemde madde değil, bir özsün,
Her zerreden bakan bütün bir gözsün,
Kâinatı hayran eden bütün bir yüzsün,
Ey misâl-i rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
..............................
Çünkü, sensin bu asırda Rahmete’n-lilâlemînin cilvesi,
Çünkü, sensin şimdi Şefìü’l-Müznibînin vârisi.
Ağısnâ yâ gıyâse’l-müstağîsin bir duâsı,
Eyşûle-i rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Şifâ bulsun şimdi biraz yaramız,
Revaç bulsun geçmez olan paramız,
Saç nûrunu, aka dönsün karamız,
Ey ziyâ-i rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
............................
Meylimiz yok yalancı bir dünyaya,
Son verdik biz bid’alara, riyâya,
Kapılmayız öyle kuru hülyâya,
Ey bir hakîkat-i rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
Yok bizde cemiyet kurma hülyâsı,
Yok başka bir yola gitme sevdâsı,
Olduk ancak Nurun dertli şeydâsı,
Ey dertlilere rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
........................
Geçmişiz hep medihlerden senâdan,
Yüz çevirdik servetlerden gınâdan,
Nur isteriz, geçmeden bu fenâdan,
Ey bu asırda rahmet-i âlem Risâle-i Nur!
...................
Âşıkların arşa çıkan feryâdı,
Ağlatıyor o pâk ruhlu ecdâdı,
Allah için eyle bize imdâdı,
Ey muhtaçlara rahmet-i âlem Risâle-i Nur!