içinde dönüyor. Bazan terakkî içinde yaz ve bahar mevsimi gösterir, bazan tedennî içinde kış ve fırtına mevsimini gösterir. Her kıştan sonra bir bahar, her geceden sonra bir sabah olduğu gibi nev-i beşerin dahi bir sabahı, bir baharı olacak, inşaallah. Hakîkat-i İslamiyenin güneşi ile, sulh-u umûmi dairesinde hakîki medeniyeti görmeyi rahmet-i İlahiyeden bekleyebilirsiniz.
İKİNCİ KELİME:
Müddet-i hayatımda tecrübelerimle fikrimde tevellüd eden şudur:
Yeis, en dehşetli bir hastalıktır la, alem-i İslamın kalbine girmiş. İşte o yeistir ki, bizi öldürmüş gibi; Garbda bir-iki milyonluk küçük bir devlet, Şarkta yirmi milyon Müslümanları kendine hizmetkar ve vatanlarını müstemleke hükmüne getirmiş. Hem o yeistir ki, yüksek ahlakımızı öldürmüş, menfaat-i umûmìyeyi bırakıp menfaat-i şahsiyeye nazarımızı hasrettirmiş. Hem o yeistir ki, kuvve-i maneviyemizi kırmış; az bir kuvvetle, îmandan gelen kuvve-i maneviye ile, şarktan garba kadar istila ettiğì halde; o kuvve-i maneviye-i harika me’yusiyetle kırıldığı için, zalim ecnebîler dört yüz seneden beri üç yüz milyon Müslümanı kendilerine esir etmiş. Hatta bu yeis ile, başkasının lakaydlığını ve fütûrunu kendi tenbelliğine özür zanneder, "Neme lazım," der, "herkes benim gibi berbattır" diye şehamet-i îmaniyeyi terk edip, hizmet-i İslamiyeyi yapmıyor. Madem bu derece bu hastalık bize bu zulmü etmiş, bizi öldürüyor; biz de o katilimizden kısasımızı alıp, öldüreceğiz,
-1- kılıncı ile o yeisin başını parçalayacağız,
-2- hadîsinin hakîkatiyle belini kıracağız, inşaallah.
Yeis; ümmetlerin, milletlerin "seretan" denilen en dehşetli bir hastalığıdır. Ve kemalata mani ve
-3- hakîkatine muhaliftir.
Korkak, aşağı ve acizlerin şe’nidir, bahaneleridir; şehamet-i İslamiyenin şe’ni değildir. Husûsan Arap gibi, nev-i beşerde medar-ı iftihar yüksek seciyelerle mümtaz bir kavmin şe’ni olamaz. Alem-i İslam milletleri Arabın metanetinden ders almışlar. İnşaallah yine Araplar ye’si bırakıp, İslamiyetin kahraman ordusu olan Türklerle hakîki bir tesanüd ve ittifak ile el ele verip, Kur’an’ın bayrağını dünyanın her tarafında îlan edeceklerdir.
1 Allah’ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin! (Zümer Sûresi, 53.)
2 Tamamı elde edilemeyen şeyin, tamamı terk edilmez. (Keşfü’l-Hafa, 2:196, hadis no: 2258.)
3 Ben kulumun güzel zannı yanındayım. (Buhari, Tevhid:15; Tirmizi, Tevbe:1.)