Afyon Mahkemesinin Risâle-i Nur’u müsadere kararını, Mahkeme-i Temyiz esastan bozdu. Bozma kararında ileri sürdüğü sebeplerden birisi: Kararnamede suç unsuru gösterilen risâlelerin, Denizli Ağır Ceza Mahkemesinde beraet eden eserlerden olup olmadığının zikredilmediği, şayet beraet edip iade edilen eserlerden ise, kararın yanlış olacağı; hem temyizin tasdikinden geçip kaziye-i muhkeme haline gelen bir dâvânın yeniden taht-ı muhakemeye alınışının kanuna uygunsuz olduğudur.
Temyizin bozma kararından sonra, Afyon’da tekrar duruşma başladı. Bu şekilde mahkeme devam ederken iktidarı ele alan Demokrat Parti Hükûmeti, umumî af ilân etti.
Afyon Mahkemesi de af kanununun daire-i şümulüne girdiği için dosya ortadan kaldırıldı.
HAŞIYE
HAŞIYE
Fakat mahkeme heyeti, Risâle-i Nur eserlerinin berâetine karar vermedi, müsâderesine karar verdi. Bu karar 1956 tarihine kadar devam etti. Mahkeme, iki defa Nur Risâlelerine müsâdere karari verdi. Temyiz Mahkemesi bu iki karari da bozdu. Afyon Mahkemesi Temyizin kararina uyarak Nurlarin berâetine karar verdi. Bu sefer Temyiz, usûlde noksanlik yüzünden bozdu ve eserlerin Diyânet Işlerince tetkikini istedi. Diyânet Işleri Müşâvere Kurulunca bütün eserler tetkik ettirildi. Neticede, Nurlarin hakîkatini bir derece belirten bir rapor verildi.
Ehl-i vukùfun mezkûr raporuna istinâden, Afyon Mahkemesi, Haziran 1956 tarihinde ittifakla Nurların berâetine ve serbestiyetine karar verdi. Karar katîleşti. Artık bu tarihten sonra, merkez-i hükûmette, Risâle-i Nur mecmuaları matbaalarda tâb’ edilmeye başladı.