Üstad, 5 Mart 1952 son mahkeme günü, yine genç mekteplilerle halk tabakalarından müteşekkil binlerce kendisini sevenlerin arasında mahkeme salonuna girdi. Mahkeme salonundaki izdihâmın geçen defaki gibi mahkemenin devamına mânî olacak dereceye varmaması için, müteaddit polis müfrezeleri adliye binâsının merdivenlerini ve koridorları muhâfaza altına almışlar, geçitleri kapamışlardı. Bununla beraber, mahkeme salonu, kapılara kadar hıncahınç dolmuştu.
Mahkeme başladı, şâhit olarak Gençlik Rehberi’ni bastıran üniversite talebesi dinlendi. Ifadesinde, Şark ve Garbın eserlerini okuduğunu, sonra Risâle-i Nur eline geçtiğini, bu eserlerden aklı, fikri, rûhu ve kalbi son derece müstefid bulunduğunu, irade ve ahlâkı üzerinde mühim tesirler yaptığını, Gençlik Rehberi’nin, gençlerin îman ve ahlâkını temin ve muhâfaza yolunda büyük tesiri olması dolayısıyla, bir hizmet-i vataniye yapmak emeliyle bastırdığını, suç mâhiyetini hâiz birşey görmediğini söylemiştir.