ÜÇÜNCÜ NÜKTE
Sünnet-i Seniyyenin ehemmiyeti hakkında İmâm-ı Rabbânî’nin hükmünü tasdik ettiğini beyân ediyor.
DÖRDÜNCÜ NÜKTE
-1- hakîkatinin kapısıyla, gâyet acîb bir âlem-i mânevîye âit bir seyahat-i rûhiyeyi beyân ediyor.
BEŞİNCİ NÜKTE
-2- âyetinin sarâhatiyle, muhabbetullah, katî bir kıyâs-ı mantıkî ile, Sünnet-i Seniyyenin ittibâını intâc
ettiğine dâirdir.
ALTINCI NÜKTE
-3- hadîsinin mühim bir sırrını
ve
-4- âyetinin bir hakîkatini tefsir ediyor.
YEDİNCİ NÜKTE
Sünnet-i Seniyyenin herbir meselesi altında bir edep bulunduğunu beyân eder."Allâmü l-Guyûba karşı edep ve hicab nasıl olabilir? Ve ne demektir?" suâline karşı, güzel bir cevaptır.
SEKİZİNCİ NÜKTE
Sünnet-i Seniyyenin bir kısmı şefkat-i Ahmediyenin (a.s.m.) tereşşuhâtı olduğu gibi, Zât-ı Ahmediye Aleyhissalâtü Vesselâmın nasıl bir mâden-i şefkat olduğunu gösteriyor.
DOKUZUNCU NÜKTE
Sünnet-i Seniyyenin herbir nevine tamamen bilfül ittibâ etmek, ehass-ı havâssa mahsus olduğu halde; herkes niyeti ile ve kast ile ve taraftarâne ve iltizamkârâne ve takdirkârâne tâlip olmakla,0 ittibâ-ı tâmmeden tam hissedar
1 Ölüm kesin bir gerçektir.
2 De ki: Eğer Allah’ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin. (Al-i İmran Suresi:31)
3 Sünnet ve dînin düsturlarını beğenmemek veya noksan görmek hissini veren bid’aları icad etmek dalâlettir, ateştir. (Beyhâkî, Sünen: 3:213,214.)
4 Bugün sizin dininizi ikmal ettim.(Mâide Sûresi: 3.)